Macierzyństwo

Pojęcie matki, macierzyństwa, utożsamiane z ciążą, porodem, dzieckiem, laktacją, karmieniem w większości społeczeństw kojarzona jest mocno z kobietą i sferą domową. Tak jest też w społeczności romskiej z tą jednak różnicą, że macierzyństwo u Romów musi poprzedzać małżeństwo.

Wiele grup Romów przestrzega odwieczne zasady zawierania małżeństw polegające głównie na ich planowaniu przez rodziny przyszłych małżonków. Taki sposób ma ograniczać ich przypadkowość. Jednak wskazuje to na przedmiotowe traktowanie kobiety w społeczeństwie romskim. Ważne jest jednak powolne odstępowanie od zawierania małżeństw z bardzo młodymi dziewczynkami i w konsekwencji ich wczesnego macierzyństwa. Już sporadycznie zdarzają się śluby 10-12 latek z 13-14 letnimi chłopcami. Obecnie najczęściej ma to miejsce między 15 a 17 rokiem życia dziewczynki. Gotowość jej do zawarcia małżeństwa była i jest oceniana nie tylko określonym wiekiem, ale osiągnięciem przez nią pełnej dojrzałości fizycznej i płciowej.

Ilustracja przedstawia macierzyństwo w ujęciu tradycyjno-historycznym w świecie, w którym rola kobiet romskich jest zredukowana do sfery rodzinnej, a jej głównym zadaniem jest rodzenie dzieci, opieka nad nimi, dbanie o ognisko domowe, posłuszeństwo i uległość wobec swojego męża. Tradycyjnie starsze dzieci wychowują i opiekują się młodszym rodzeństwem. To naturalny sposób wczesnego przygotowywania dziewczynek do przyszłej roli matek oraz ich ważnego udziału w życiu społeczności romskiej. Wczesne macierzyństwo miało istotne znaczenie
dla przetrwania tej społeczności, bowiem do niedawna średnia wieku Romów wahała się w granicach 30 lat. Macierzyństwo wyzwala u kobiet ogromną siłę, mobilizuje do pracy, dbania o dzieci, rodzinę, daje radości bycia matką, bowiem dla Romów pojawienie się nowego członka społeczności jest wydarzeniem ogromnie ważnym.