Taniec

Na grafice możemy podziwiać radosne i wirujące w tańcu Cyganki z Kowar. Na pierwszym planie – w przepięknej “gwieździstej” sukni – widzimy tańczącą ramionami Marię, a zaraz za nią wirujące falbanami Amandę i Lawinię. Dalej znajduje się śpiewająca Sabina wraz ze wspaniałymi, również kowarskimi muzykami (od lewej); Stanisławem (gitara), nieżyjącym już niestety Bolkiem (akordeon) oraz Dudkiem (gitara), Jimmym (akordeon), Władysławem (gitara) oraz Markiem (gitara).
Fragment Karkonoszy, ze Śnieżką w tle, to miejsce i region, w którym zatrzymali się nasi wieczni wędrowcy (Romowie), którzy na te ziemie przybyli kiedyś, tak jak i my.

Muzyka i taniec w życiu Cyganów były obecne od zawsze. Wieczór, blask i ciepło ognia, które oddawało atmosferę wspólnoty i jedności, towarzysząca ognisku muzyka – to wszystko nastrajało do wspólnej zabawy i oczywiście tańca, który dzisiejsi Romowie dzielą na taborowy i estradowy. Ten pierwszy, nawiązujący do dawnej tradycji tańczenia przy ognisku, zawsze wykonywany boso w rytm muzyki “opowiadającej” o wędrowaniu, jest wciąż chętnie wykonywany w gronie rodziny i przyjaciół. Taniec estradowy, bardziej współczesny, dopracowany choreograficznie z myślą o publiczności, wykonywany oczywiście w obuwiu, w przepięknych strojach znanych nam ze współczesnych występów festiwalowych. Bez wątpienia tańce cygańskie są bardzo charakterystyczne, przez co rozpoznawalne na całym świecie. Wykonywane przeważnie solo, dają możliwość własnej interpretacji, pokazania swojej osobowości czy temperamentu. Ważnym, a czasem dominującym akcentem choreograficznym występów, jest “taniec spódnic”. W wirujących, wielobarwnych elementach strojów dziewczyn romskich łatwo doszukamy się latających motyli, fruwających ptaków czy wirujących na wietrze kolorowych kwiatów. Charakterystycznym elementem cygańskich tańców są ruchy rąk i tułowia tancerek w pozycji siedzącej, klęczącej lub kucającej, to wielka rzadkość w tańcach etnicznych. Oceniając taniec Romów jako ważną część ich tradycji i kultury, lub tylko w kategorii zabawy i rozrywki, należy pamiętać, że ekspresja ruchowa towarzysząca muzyce jest zawsze manifestowaniem jedności etnicznej. Tradycyjny taniec podkreśla fakt identyfikowania się z daną grupą oraz jednoznaczne i odważne wysyłanie komunikatu – jesteśmy odrębni, jesteśmy inni – i to właśnie jest takie fascynuje.

Taniec cygański jest to forma tańca przekazywana z pokolenia na pokolenie, tańczona w czasie różnych uroczystości, spotkań, przy ognisku w lesie w czasach taborów. Są różne style tańca cygańskiego; jest to w zasadzie taniec, który przejął wiele elementów z tańców ludowych z miejsc, w których grupy Cyganów właśnie przebywały. Np. flamenco jest też tańcem cygańskim, tańczonym głównie przez Cyganów hiszpańskich.